short story:poetry:essay
cafedastan@gmail.com
پرنده و قصاب/شعری از حسین سعیدی

پرنده که باشی، با فکری به بزرگی آسمان

                                 و قلبی به پهنای پرواز

سخت ترین چیز برایت، حبس در قفس قصابی است

که هر از گاهی با دندانهای ریخته اش به تو لبخند بزند

وآب و دانی را از روی ترحم به تو بدهد

و از همه بدتر صدای تو را تقلید کند

                                 که ترا ترغیب به آواز

کلاغ که باشی شاید کسی تو را نگاه نکند

         ولی از شر قصابها نیز در امانی